Elk jaar komen er vanuit de UCLL verschillende eerstejaarsstudenten van de opleiding Sociale Readaptatiewetenschappen kennismaken met MPC Terbank. Als ‘buddy’ van een jongere draaien ze 40 uur mee in de leefgroepen of de dagbesteding en ontdekken zo het werkveld van dichtbij. Felix was een van hen. Zijn verplichte uren waren nog maar net voorbij, of hij stond al opnieuw op de werkvloer – dit keer als jobstudent bij de dienst dagbesteding.
Uit mijn comfortzone
Vanuit de UCLL konden we kiezen tussen verschillende organisaties voor onze praktijkervaring. MPC Terbank sprong er voor mij uit omdat het anders was dan de klassieke opties, zoals huiswerkbegeleiding. De werking met de leefgroepen lag buiten mijn comfortzone – net daarom wou ik het proberen. En daar heb ik geen moment spijt van gehad.
Ik was tijdens een eerdere opleiding Sociaal Werk wel al in contact gekomen met jongeren met een verstandelijke beperking, maar op een heel andere manier. Ik ging bijvoorbeeld met hen naar de cinema of we deden een rustige activiteit.
Hier op Terbank zagen mijn dagen er heel anders uit. Mijn eerste dag op dagbesteding werd ik er meteen in gegooid. Er wordt elke dag gekeken welke jongeren aanwezig zijn en hoe de groepjes verdeeld worden. Iedere dag was dus helemaal anders. Ik stond in het begin natuurlijk niet alleen, zodat ik vragen aan de begeleiders kon stellen. Zo leerde ik snel bij. De theorie van op school is één ding, maar sommige situaties – zoals een crisismoment – leer je pas écht op het moment zelf.
Leuke afsluiter van de week
Ik kwam elke vrijdag naar Terbank, dat was voor mij een ideale afsluiter van de week. Op dagbesteding deden we van alles: spelletjes spelen, koken, sporten… Maar het liefst ging ik met de jongeren naar buiten. Even een frisse neus halen, bijvoorbeeld gaan voetballen of fietsen.
Soms liep dat wel eens anders dan verwacht. Zo had ik met een van de jongeren een goede band, en we besloten om samen te gaan fietsen. Ik had me verwacht aan een rustige fietstocht, maar plots reed hij het bos in, zonder waarschuwing. Mijn nieuwe schoenen waren helemaal vuil toen we terugkwamen. Niet gepland, maar wél heel plezant.
Ook een potje poker was memorabel. Ik was nog maar net begonnen als buddy. Ik kende de jongeren nog niet goed en dacht dat ik wel zou winnen. Maar ik had hen echt onderschat en werd onder tafel gespeeld. Ik stond er écht van te kijken hoe goed ze waren. We hebben toen veel gelachen.
Stuk voor stuk geweldige gasten
Toen mijn stage erop zat – hoewel iedereen eigenlijk wist dat ik snel zou terugkomen als jobstudent – heb ik van de jongeren en begeleiders een afscheidscadeautje gekregen. Het was een voetbal waar iedereen hun naam en een kort tekstje op had geschreven. Dat vond ik een heel mooi gebaar, het raakte me dat ze zo aan mij dachten.
Toen mijn stage erop zat – hoewel iedereen eigenlijk wist dat ik snel zou terugkomen als jobstudent – heb ik van de jongeren en begeleiders een afscheidscadeautje gekregen. Het was een voetbal waar iedereen hun naam en een kort tekstje op had geschreven. Dat vond ik een heel mooi gebaar, het raakte me dat ze zo aan mij dachten.
MPC Terbank en de jongeren hebben mijn blik op het werkveld veranderd. Ik dacht vroeger soms dat jongeren met een beperking minder konden, maar eigenlijk kunnen ze heel veel. Het zijn stuk voor stuk geweldige gasten, ook al hebben ze het soms moeilijk. Hun bedoelingen zijn altijd goed. En ook al lijken ze soms groot en stoer, eigenlijk zijn ze net als iedereen op zoek naar connectie. Ze zien je echt graag, ook al zeggen ze dat niet.