“Vrijwilligerswerk geeft me een energieboost.”

Leve onze vrijwilligers! Dankzij hun hulp en inzet kunnen we voor onze jongeren net dat tikkeltje extra realiseren dat voor hen een wereld van verschil kan maken. Zo kan leefgroep Parkweg 3 al vier jaar rekenen op het onmisbare werk van Auke. De studente Psychologie begeleidt elke maandagavond toffe activiteiten voor een jongere uit de leefgroep. Voor de Week van de Vrijwilliger zetten we haar met plezier in de kijker!

Op zoek naar zinvol werk

Eigenlijk ben ik hier beland door mijn studies. Voor het vak Beroepspsychologie moest ik vrijwilligerswerk of een studentenjob doen. Wat ik wilde doen, wist ik niet meteen, maar sowieso iets zinvols. Ik had echt geen zin om voor mijn studies rekken te vullen in de Colruyt (lacht).

Tijdens de zomervakantie werkte ik vaak als vrijwilliger bij Hannibalvakanties. Tijdens een van die kampen begeleidde ik een jongere uit Terbank. Ik wist dus dat er een voorziening in Leuven was voor kinderen met een verstandelijke beperking. Na wat opzoekwerk vond ik jullie website, en niet veel later was ik stagiair in Parkweg 3!

Gewoon genieten

Als stagiair deed ik eerst hoofdzakelijk routinetaken in de leefgroep, maar later mocht ik ook activiteiten begeleiden voor jongeren. Soms een op een, soms met twee of meer. Bij die activiteiten ben ik mijn hart verloren aan de jongeren. Ik vind het geweldig om te zien hoe hard ze kunnen genieten van de activiteiten. Vooral bij een-op-eenuitstapjes: je voelt hoe belangrijk het is voor een jongere dat er iemand een paar uurtjes alleen met hem op pad gaat. En dan geniet je zelf ook mee. Het hoeft dus niet te verbazen dat ik als vrijwilliger ben blijven plakken!

Wat voor activiteiten ik begeleid? Van alles eigenlijk: knutselen, zwemmen, wandelen, iets gaan drinken in Café Tabor… Zolang het maar plezant is voor de jongeren. In het begin van het semester maakt de begeleiding een voorbeeldplanning op. Welke activiteit en welke jongere ik elke week heb, ligt dus al ver op voorhand vast. Ik heb ook inbreng in de planning: als ik ideeën voor activiteiten heb, mag ik die altijd doorgeven.

Allemaal even schattig

De jongeren van Parkweg 3 hebben niet alleen een verstandelijke beperking, maar ook een uitgesproken vorm van autisme. Het is dus belangrijk dat je hen de structuur geeft die ze nodig hebben. Sommige jongeren willen graag meer uitleg over de activiteit, andere hebben dan weer duidelijke instructies nodig bij het klaarmaken: “Trek je jas aan”, “Doe je schoenen aan”…

De jongeren zijn ook heel verschillend van elkaar. Sommige zijn heel sociaal en open, soms moet je ze zelfs een beetje afremmen; andere zijn meer in zichzelf gekeerd. Sommige jongeren zijn ook verbaal niet sterk of hebben moeite met taalbegrip, waardoor communiceren soms stroef verloopt. Desondanks heb ik met elke jongere een toffe, unieke band opgebouwd. Een ding hebben ze wel met elkaar gemeen: ze zijn allemaal even schattig!

Meer ervaren, meer zelfzeker

Ik ben tevreden over de weg die ik als vrijwilliger heb afgelegd. Ik heb heel wat vaardigheden ontwikkeld die ik als psycholoog ga kunnen gebruiken. Ik heb geleerd om afstand te houden met de jongeren en toch nog een toffe band met hen op te bouwen. Ik let ook meer op mijn taalgebruik. Bij de jongeren van Parkweg 3 is het belangrijk om duidelijke en simpele taal te gebruiken, maar je moet ook niet tegen hen praten alsof het kleine kinderen zijn – het zijn bijna allemaal pubers, hè.

Maar ik ben door mijn vrijwilligerswerk vooral meer zelfzeker geworden. Ik ben niet iemand die blaakt van het zelfvertrouwen, maar door zelfstandig op pad te gaan met jongeren en te zien hoe hard ze daarvan kunnen genieten, zie ik dat ik tot veel in staat ben.

Op haar plaats

Ik voel me op mijn plaats hier als vrijwilliger. Terbank is een heel warme, huiselijke voorziening, de begeleiding in Parkweg 3 is vriendelijk, enthousiast en staat altijd paraat om je te helpen… Echt een zalige omgeving!

Aan iedereen die nog twijfelt om vrijwilligerswerk te doen: gewoon doen! Maandagochtend heb ik vaak geen zin om aan de week te beginnen en wil ik gewoon in bed blijven liggen. Na mijn vrijwilligerswerk is dat gevoel helemaal weg. Vrijwilliger zijn geeft me echt een energieboost.

Scroll naar boven